خط داستانی
تصور کنید کشوری که خوشبختی اصل حاکم در دولت است، مردمی که همه زندگی را مقدس میدانند و منبع خوشبختیشان است، جایی با انرژی پاک و تجدیدپذیر فراوان، کشوری که به حفظ فرهنگش میپردازد و پیشرفت آن با بدست آوردن شادی ناخالص ملی برای مردم اندازهگیری میشود. این بهشت کجاست؟ بوتان. اما آیا مکانی مانند بوتان واقعاً وجود دارد؟ آیا چنین ایدهآلهایی میتواند محقق شود؟ آیا این کشور کوچک جغرافیایی واقع در کوههای هیمالایا واقعاً محیط زیست و فرهنگ خود را حفظ میکند همانطور که درهایش را به غرب میگشاید؟ پاسخ در دیدگاه بوتانیان از جهان ریشه دارد که به بودیسم بستگی دارد و پیام ساده این است که خوشبختی تنها در راه میانه یافت میشود، راهی که نیازهای انسان را با نیروهای قدرتمند طبیعت تعادل میبخشد.
