خط داستانی
بر اساس تجربیات زندگی و کار در میان آپارتمانهای بتنی و پانلبلوک دوران شوروی، فیلمساز به همراه پنج هنرمند بصری، نگرشهای گذشته و حال نسبت به خانههای سابق خود را بررسی میکنند. با ترکیب داستانهای شخصی و احساسی با تحقیق تجربی در مورد تاریخ هنر و معماری قرن بیستم، فیلم هم یک روایت جذاب و هم یک زیباییشناسی معاصر از مسکن انبوه پانلبلوک ایجاد میکند که با استفاده از آبرنگهای اصلی و تکنیکهای انیمیشن دیجیتال و استاپموشن به حرکت در میآید. در حالی که تاریخهای جهانی و شخصی در هم تنیده میشوند، فیلم به بررسی مفاهیم مسئولیت اخلاقی و سیاسی میپردازد که در فضای فیزیکی نمایان میشود.
