خط داستانی
ایروس و تتانوس. نفس عمیق یکی: این چیزی است که مِایل ممکن است برای کنار آمدن با خودکشی شریکش آدام به آن نیاز داشته باشد، رویدادی تراژیک که به جز غم فراوان، باعث فروپاشی جسمی او شده است. او با تردیدهایش درباره آخرین اقدام شدید معشوقش، اینکه چگونه به زندگیاش پایان داد و رابطه دشوارشان، دست به نقد میزند. اما سوگ او به خشم تبدیل میشود وقتی در مییابد که آدام رابطهای طولانی مدت با زنی به نام پاتریشیا داشته است: او عمیقاً به memories خود میپردازد، رویدادهای گذشته را به یاد میآورد و در نهایت با رقیبش رو به رو میشود. از طرف او، پاتریشیا باید با خطرهای غیرمنتظرهای روبهرو شود. ملودرامی تنگگلوکننده با سبک روایی نامنسجم و حسی. اینجا کارگردان آفریقای جنوبی، آنتونی هیكلینگ، چهلوچهار ساله، استعداد رو به جلویش و تواناییش برای اتخاذ دیدگاه تازهای نسبت به سینمای کیر را تأیید میکند. همهٔ بازیگران به طور دقیق همجنسگرا و ترنسجنس هستند، از جمله مانوئل بلانک که زمانی موزهٔ اندره تِچین را تشکیل میداد.
