خط داستانی
این فیلم سیاه و سفید، پرترهای عاشقانه از سانتیاگو دِ کوبا و مردم آن است. این فیلم نمایی از کوبا به عنوان کشوری نقاشیگونه ارائه میدهد، محصولی از ترکیب خاکی فرهنگهای سیاه و کریول. فیلم از تصاویر تاریخی استفاده میکند که پایان قرن هجدهم را به تصویر میکشد، زمانی که مالکین برده هائیتی به همراه بردههای خود پس از انقلاب هائیتی به کوبا فرار کردند.