خط داستانی
این فیلم با تصاویری از چوببرهای ژاپنی قرن نوزدهم که در نمایشگاه «مأموریت ژاپنی ۱۸۵۲-۱۸۶۶ کمدور متیو پری» در مؤسسه اسمیتسونیان به نمایش درآمده است، ساخته شده است و بازگشایی کشور به تجارت غربی را از دیدگاه ژاپنیها ثبت میکند. به گفته چارلز، فیلم «چیزی از موقعیتهای خاص و نادری را نشان میدهد که زمانی که این دو فرهنگ با هم ملاقات کردند وجود داشت... یکی بسیار پیشرفته و دیگری با فناوری بسیار توسعهیافته.» موسیقی متن تصاویر را در کنار هم قرار میدهد، با موسیقی از آلبوم «پادشاهان بانجو»، یک ضبط اولیه آمریکایی از طبل و نوا، و موسیقی سنتی ژاپنی از نوارهایی که توسط سفارت ژاپن ارائه شده است.
