ویل رایت

از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد.

ویلیام هنری "ویل" رایت (26 مارس 1894، سانفرانسیسکو، کالیفرنیا - 19 ژوئن 1962، لس آنجلس، کالیفرنیا) یک بازیگر آمریکایی بود. او اغلب در فیلم‌های وسترن و نقش‌های بی‌نظیر انتخاب می‌شد. رایت در طول دوران حرفه ای خود در بیش از 200 نقش سینمایی و تلویزیونی ظاهر شد. او حرفه بازیگری خود را در وودویل آغاز کرد و بعد به صحنه رفت و سپس وارد سینما، رادیو و تلویزیون شد.در

از جمله فیلم هایی که رایت در آنها ظاهر شد می توان به Shadow of the Thin Man (1941)، The Major and the Minor (1943)، So Proudly We Hail! (1943)، جاده ای به اتوپیا (1946)، مادر جوراب شلواری می پوشید (1947)، آقای بلندینگ خانه رویایی خود را می سازد (1948)، زنان کوچک (1949)، نرم راه بروید، غریبه (1950)، غروب در غرب (1950)، مردم صحبت خواهند کرد (1951)، The Time Happy (1951)، The Times The Happy (1951)، The Time Rivern (1919) با بازوی طلایی (1955)، جین ایگلز (1957)، وپیاده روی مرد مسلح (1958). یکی از مشهورترین و به یاد ماندنی‌ترین نقش‌های سینمایی او، دالف پیلزبری، افسر شهری فاسد در فیلم «همه مردان پادشاه» (1949) بود که برنده جایزه اسکار شد.

رایت صدای جغد دوست را در انیمیشن بامبی (1942) ساخته والت دیزنی ارائه کرد. او به عنوان مهمان در چندین سریال تلویزیونی بازی کرد.

ویل رایت در سال 1962 بر اثر سرطان درگذشت.