ویوین لی - فیلمشناسی
Biography
ویوین لی (زاده ۵ نوامبر ۱۹۱۳، دارجلینگ، هند - درگذشته ۸ ژوئیه ۱۹۶۷، لندن، انگلستان) یک هنرپیشه انگلیسی بود که برای نقشهایش در هالیوود و تئاتر بریتانیا شهرت داشت. او دو جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را با بازی اسکارلت اوهارا در فیلم بر باد رفته (1939) و بلانچ دوبوآ در تراموا به نام هوس (1951) دریافت کرد، هر دو نقشی که جایگاه او را در میان بهترین بازیگران زن سینمای کلاسیک تثبیت کردند.
لی تنها فرزند او بودارنست هارتلی، دلال بریتانیایی، و گرترود یاکجی، که تبار انگلیسی-هندی و ارمنی داشت. او دوران کودکی خود را بین انگلستان و اروپا گذراند و در مدارس صومعه تحصیل کرد و سپس در سال 1932 در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک (RADA) در لندن ثبت نام کرد و زمینه را برای حرفه بازیگری او فراهم کرد.
اولین بازی او در فیلم "چیزها در حال نگاه کردن به بالا" (1934) بود و پس از آن در فیلم های بریتانیایی مانند "آتش بر فراز انگلستان" (1937) بازی کرد، جایی که او در کنار آن بازی کرد.لارنس اولیویه. همکاری حرفه ای آنها به زودی تبدیل به یک عاشقانه با مشخصات بالا شد و شیفتگی عمومی را به خود جلب کرد.
نقش مهم لی اسکارلت اوهارا در فیلم بر باد رفته (1939) بود، بخشی که برای آن صدها بازیگر زن را در جستجوی افسانه ای برای انتخاب بازیگر شکست داد. این فیلم به یکی از مشهورترین فیلمها در تاریخ سینما تبدیل شد و بازی او تحسین بینالمللی را به همراه داشت و اولین جایزه اسکار را به دست آورد.
لی به خیابان ادامه داددر فیلمهایی مانند پل واترلو (1940) و آن زن همیلتون (1941)، مکرراً با اولیویه که در سال 1940 با او ازدواج کرد، کار میکرد. پیوند آنها 20 سال به طول انجامید، در طی آن آنها به یکی از محترمترین زوجها در تئاتر و فیلم تبدیل شدند و با هم در تولیدات شکسپیر و سه فیلم بازی کردند.
در سال 1951، او دومین جایزه اسکار خود را برای تراموا به نام هوس دریافت کرد، جایی که نقش او در نقش بلانش دوبوا عمیقاً شخصی بود و منعکس کننده او بود.r خود با سلامت روان مبارزه می کند.
لی از اختلال دوقطبی رنج می برد که عمیقاً روی شغل و روابط شخصی او تأثیر گذاشت. او همچنین با سل مزمن مبارزه کرد که اولین بار در اواسط دهه 1940 تشخیص داده شد، که در نهایت منجر به مرگ او در 8 ژوئیه 1967 در سن 53 سالگی شد.
پس از طلاق از اولیویه در سال 1960، او با بازیگری به نام جان مریوال همراهی کرد که تا زمان مرگ او در کنار او باقی ماند.
با وجود دوره های بی ثباتی شغلی،لی همچنان یکی از مشهورترین بازیگران زن زمان خود است. در سال 1999، موسسه فیلم آمریکا (AFI) او را به عنوان شانزدهمین ستاره زن سینمای کلاسیک هالیوود معرفی کرد. او همچنین برنده جایزه تونی برای تواریچ (1963) شد و ثابت کرد که استعدادش فراتر از فیلم است.
زیبایی، استعداد و فداکاری او از او نمادی ماندگار ساخت و اجراهای او همچنان مورد مطالعه و تجلیل در سراسر جهان است.