ژرژ اوریک (زاده ۱۵ فوریه ۱۸۹۹ – درگذشته ۲۳ ژوئیه ۱۹۸۳) آهنگساز فرانسوی، متولد لودو، هرو، فرانسه بود. او یکی از Les Six، گروهی از هنرمندانی بود که به طور غیررسمی با ژان کوکتو و اریک ساتی مرتبط بودند. قبل از اینکه 20 ساله شود، او برای چندین باله و تولیدات صحنه ای، موسیقی تصادفی را ارکستر کرده و نوشته بود. او همچنین سابقه طولانی و برجسته ای به عنوان آهنگساز فیلم داشت.

ژرژ اوریک فعالیت موسیقی خود را در سنین جوانی آغاز کرداجرای یک رسیتال پیانو در Société musicale indépendante در سن 14 سالگی. چندین آهنگ که او نوشته بود سپس در سال بعد توسط Société Nationale de Musique اجرا شد. اوریک همراه با موفقیت های اولیه خود به صورت حرفه ای، موسیقی را در کنسرواتوار پاریس و همچنین آهنگسازی را نزد وینسنت د ایندی در مدرسه کانتوروم پاریس و آلبرت روسل خواند. به عنوان یک کودک اعجوبه هم در آهنگسازی شناخته شده استو اجرای پیانو، او در دهه بعد تحت حمایت اریک ساتی قرار گرفت. در طول دهه‌های 1910 و 20، او یکی از مشارکت‌کنندگان مهم موسیقی آوانگارد در پاریس بود و به‌طور چشمگیری تحت تأثیر کوکتو و دیگر آهنگسازان Les Six قرار گرفت.

ساخته‌های اولیه اوریک با واکنشی در برابر تأسیسات موسیقی و استفاده از مواد ارجاعی مشخص شد. به دلیل این و ارتباط او با کوکتو و ساتی، اوریک واتوسط هانری کولت، منتقد موسیقی در Les Six گروه بندی شد و با هنرمند ژان هوگو دوست بود. مشارکت او منجر به نوشتن تنظیمات شعر و متون دیگر به عنوان آهنگ و موزیکال شد. او به همراه پنج آهنگساز دیگر، قطعه‌ای را در آلبوم ششم (L'Album des Six) ساخت. در سال 1921، کوکتو از او خواست که موسیقی باله اش، Les Mariés de la Tour Eiffel را بنویسد. او خود را با کمبود زمان می‌دید، بنابراین از آهنگسازان دیگر Les Six خواست که مشارکت کنندمقداری موسیقی همه به جز لوئیس دوری موافقت کردند. در این مدت، او اپرای تک‌پرده‌اش Sous le masque (1927) را نوشت (اپرای قبلی La Reine de Coeur (1919) گم شده است). همچنین در سال 1927 بود که او Rondeau را برای باله کودکان L'Éventail de Jeanne، همکاری بین ده آهنگساز فرانسوی، ارائه داد. در سال 1952 او در یک همکاری دیگر شرکت کرد، مجموعه ای از تغییرات ارکستری La Guirlande de Campra. Les Six، هر چند غیررسمیو گروهی که عمر کوتاهی داشتند، به دلیل واکنش خود در برابر دستگاه موسیقی آن زمان و ترویج پوچ گرایی و طنز معروف شدند. این گروه به طور مشابهی علیه واگنر شورش کرد که علیه دبوسی شورش کرد. موسیقی این آهنگسازان، از جمله اوریک، نمایانگر صحنه فرهنگی خاص پاریس در آن زمان بود و سبک های بین المللی را که موسیقی روسی و آلمانی آورده بود، و همچنین امپرسیونیسم و ​​نمادگرایی دبوسی را رد می کرد.. پیشرفت بعدی اوریک به عنوان یک آهنگساز پوپولیست توسط بسیاری از تکنیک ها و ایده آل های Les Six، به ویژه استفاده از موسیقی و موقعیت های محبوب، پیش بینی شد. موسیقی سیرک یا سالن رقص نقش مهمی در موسیقی Les Six، به ویژه در همکاری های واقعی آنها داشت. با این حال، Les Six به زودی از هم جدا شد و Auric و دیگران رویکردهای متفاوتی نسبت به هنر خود داشتند. ...

منبع: مقاله «جورج اوریک» از ویکی پدیا آیn انگلیسی، تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.