فرانسیس پیکابیا (متولد Francis-Marie Martinez de Picabia؛ 22 ژانویه 1879 - 30 نوامبر 1953) نقاش آوانگارد، شاعر و تایپوگرافیست فرانسوی بود. پس از آزمایش امپرسیونیسم و ​​پوینتیلیسم، پیکابیا با کوبیسم پیوند خورد. ترکیبات مسطح بسیار انتزاعی او رنگارنگ و سرشار از کنتراست بودند. او یکی از چهره‌های اصلی جنبش دادا در ایالات متحده و فرانسه بود. او بعداً برای مدت کوتاهی همکار شدبا سوررئالیسم، اما به زودی به نهاد هنری پشت کرد.

فرانسیس پیکابیا از مادری فرانسوی و پدری کوبایی اسپانیایی تبار در پاریس به دنیا آمد. برخی منابع پدر او را از تبار اسپانیایی اشرافی می‌دانند، در حالی که برخی دیگر او را از تبار اسپانیایی غیراشرافی، از منطقه گالیسیا می‌دانند. سال تولد او در سال 1879 مصادف با جنگ کوچک اسپانیا و کوبا بود. و اگرچه پیکابیا در پاریس به دنیا آمد، پدرش وااو در روابط کوبا و فرانسه نقش داشت و بعداً به عنوان وابسته در نمایندگی کوبا در پاریس خدمت کرد (به پیمان 1898 مراجعه کنید). پیوندهای خانوادگی با کوبا بعداً در زندگی پیکابیا مهم خواهد بود.

خانواده ثروتمند بود، اما بدون تراژدی نبود. مادر پیکابیا در هفت سالگی بر اثر سل درگذشت و مادرش نیز اندکی بعد از دنیا رفت. او توسط پدرش بزرگ شد.

توانایی هنری پیکابیا از دوران جوانی نمایان بود. در سال 1894، او یک مجموعه را کپی کردنقاشی‌های اسپانیایی که متعلق به پدربزرگش بود، کپی‌ها را با نسخه‌های اصلی عوض می‌کرد و نسخه‌های اصلی را می‌فروخت تا مجموعه تمبرهایش را تأمین مالی کند.

در اواخر دهه 1890، پیکابیا شروع به مطالعه هنر زیر نظر فرناند کورمون و دیگران در École des Arts Decoratifs، آکادمی کورمون در 104 boulevard de Clichy کرد، جایی که ون گوگ و تولوز-لوترک نیز در آنجا تحصیل کرده بودند. او زیر نظر فرناند کورمون، فردیناند هامبرت و آلبرت چارلز والت تحصیل کردبه مدت دو سال پیکابیا از بیست سالگی با نقاشی زندگی می کرد. پس از آن، او پولی را از مادرش به ارث برد و او را از نظر مالی مستقل کرد.

پیکابیا در اوایل کار خود، از سال 1903 تا 1908، تحت تأثیر نقاشی های امپرسیونیستی آلفرد سیسلی قرار گرفت. موضوع او شامل کلیساهای کوچک، کوچه ها، پشت بام های پاریس، سواحل رودخانه ها، خانه های شستشو و قایق ها بود. این باعث شد منتقدان اصالت او را زیر سوال ببرند و گفتند که او از سیسلی کپی کرده استآیا کلیساها شبیه کلیساهای مونه هستند یا اینکه او مانند سیگناک نقاشی کرده است.

از سال 1909، سبک او تغییر کرد زیرا تحت تأثیر گروهی از هنرمندان قرار گرفت که به زودی کوبیست نامیده شدند. این هنرمندان بعداً بخش طلایی (بخش طلایی) را تشکیل دادند. در همان سال پیکابیا با گابریل بافت ازدواج کرد. (آنها در سال 1930 طلاق گرفتند.)

در حدود سال 1911 پیکابیا به گروه Puteaux ملحق شد که اعضای آن را در استودیوی Jacques Villon در Puteaux ملاقات کرده بود.امون در حومه غربی پاریس. در آنجا با هنرمند مارسل دوشان دوست شد و با گیوم آپولینر دوست شد. دیگر اعضای گروه عبارتند از: آلبرت گلیز، راجر د لا فرسنای، فرناند لژر و ژان متزینگر.

پیکابیا تنها عضو گروه کوبیست بود که شخصاً در نمایشگاه اسلحه‌بازی شرکت کرد و آلفرد استیگلیتز به او یک نمایش انفرادی به نام نمایشگاه مطالعات نیویورک اثر فرانسیس پیکابیا در گالری 291 (ال سابق) به او داد.ittle Galleries of the Photo-Secession)، 17 مارس - 5 آوریل 1913. ...

منبع: مقاله «فرانسیس پیکابیا» از ویکی‌پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.